vir ons altwee, ek en jy.
Maar nou weer staan dit leeg,
net ekko's in elke vertrek.
Onthou jy daardie ou, geel matte?
Toe ons dit uiruk, was daar goud.
Die sweet, ideas en baie hoop,
toe ons die huis ons tuiste maak.
n Groot bruin bank, waar ons kom rus,
en bietjie gras, waar ons kon loop.
Maar die gras is ook nou droog en bruin,
die tuise glad nie onderhou.
Dit word toe net die spasie,
vir ons elkeen, ek en jy.
En nou is dit, verlede tyd,
en staan die huis alweer dolleeg.
No comments:
Post a Comment