toe tyd vir ons kom stilstaan het.
Dit was n keer in n miljoen, n frats en onverwags,
toe die engele ons paaie kruis.
Jou pad het maar begin, en ek al soveel voor,
maar erns maak die dinge sin.
In mekaar het ons n seer gesien,
van is en was, en moet nog kom.
Die donker van n siel, en begeertes van n hart
wat soekend na n uitkoms smag
vind aanklank in n ander siel
wat skeilik op jou pad verskyn.
Skielik is daar hoop.
Net n vonk wat n vuur aansteek.
Die baken in n donker nag, uitnodigend en warmte deel.
Die moet ons rig, voor n nuwe dag begin.
Gryp aan die kans, want dit gebeur te min.
Die engele voorsien en bied die kans
vir die metgesel op n lewenspad,
sou mens saam die afdraai vat.
No comments:
Post a Comment