Berg

Dwarsdeur alles, mos gedink,

dit is die kortste pad.

Vir jare om die berg geloop 

te bang om op te klim. 

Om en deur, al weer en weer,

dieselfde opsies nerens heen. 

Geloopde pad, met weerstand min.

Bekendheid vat jou nerens heen. 

Kyk op na bo, en baan n weg 

waar niemand nog te vore was.

Dis onbekend , maar al manier

om daar te kom, waar jy nie was. 

Niks/Meer

Van niks kom daar toe skielik iets.

Ìets van dit, wat daar nie was.

Dit vul die niks, en word al meer.

Van niks tot meer,

meèr wat jy dog, jy sou wou hê.

              

So min wat pla, want meer is meèr

Maar bietjie min, word  gou toe meer.

Meer pla, te min van meer.

En skielik, in in oomblik weet jy:

Soms is meer, nog steeds te min.