Sprokie

Dis soos n sprokie…

n sprokie vir n stadskind.

So gaan die liedjie,

maar die stadskind is op die plaas.

In die onbekende, alles nuut.

Dis is soos n nuwe ervaring, belewenis,

maar vaagweg is daar iets bekends,

bring die nuwe,  ou hunkerings  terug.

n Vonk wat hoop aanwakker

en dinge soos n sprokie maak.

In die sprokies van ouds,

eindig alles  altyd “happily ever after”,

soos die aankoms in Utopia.

Nirvana

In die  sprokies van vandag,

gebeur dit  maar min.

Dis altyd n struggle en n fight,

Met geen einde in sig.

Die einde net nog n begin.

Wat maak n sprokie?

Die einde of n feeling?

 n Roadtrip na net nog n bestemming?

Met min “happy endings” en altyd nog n begin,

is die sprokie, net nog n episode van my soapie.