Weer ’n keer en nog ’n keer.
Net so gelos, koue pampoen.
Hier te kort en daar te lank,
’n objek wat geen gat in pas.
’n Goeie mens, maar nie my mens,
want hartstog is nie in my hart.
So waneer dan, of dalk tog nioot,
is hierdie keer, die
laaste keer?
No comments:
Post a Comment